ေစ်းကြက္၀င္ပညာေရးစနစ္ (၁)

ေစ်းကြက္၀င္ပညာေရးစနစ္ (၁)
( ကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံ လက္ရွိပညာေရး စနစ္က ေပးလိုက္ေသာ ပညာမ်ားသည္ ေက်ာင္းဆင္းလူငယ္မ်ားအတြက္ လက္ေတြ႔ဘ၀တြင္ အသံုးမတည့္လွဘူးထင္၍ (ေစ်းကြက္မ၀င္ဘူးထင္၍ ဒီပို႔စ္ကို ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ http://educationinmyanmar.blogspot.com ဘေလာ့ဂ္မွ အနာဂါတ္အတြက္ ရင္ေသြးငယ္မ်ား ပို႔စ္တြင္ ဒီအေၾကာင္း comment ေရး၍ ေဆြးေႏြးဘူးပါသည္။ ေဆြးေႏြးခဲ့စဥ္က အေျခခံပညာ အေၾကာင္းသာပါခဲ့ပါသည္။ အခုဒီပို႔စ္တြင္ အဆင့္ျမင့္ပညာ အေၾကာင္းအဓိက ထား၍ေျပာသြားပါမည္။)
လက္ရွိျမန္မာနိုင္ငံ တကၠသိုလ္ႀကီးမ်ားတြင္( အေ၀း ႏွင့္ ေဒး ) ၀ိဇၨာ၊ သိပၸံ တကၠသိုလ္ႀကီးသည္ ေက်ာင္းသားအေရအတြက္အမ်ားဆံုး ျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။ ၄င္းတကၠသိုလ္မွ ဆင္းလာေသာ ေက်ာင္းသားမ်ာသည္ B. A. သို႔မဟုတ္ B. Sc. ဘြဲ႔မ်ားကိုရရွိၾကပါသည္။ ဘြဲ႔ရၿပီးေနာက္ အမ်ားစုက မိ႐ိုးဖလာ စီးပြာေရး ( ျဖစ္ၾကေသာ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ေမြးျမဴေရး၊ အေရာင္းအ၀ယ္၊ ႏွင့္ စက္႐ံုအလုပ္႐ံု စသည္) လုပ္ငန္းတို႔ကို လုပ္ၾကသူကမ်ားပါသည္။ မိမိအဓိကယူခဲ့ေသာ ဘာသာတြဲႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ (ပုဂၢလိက၊ အစိုးရ) အလုပ္အကိုင္ ရရွိသူလည္းရွိပါသည္။ သိုေသာ္ ေက်ာင္းဆင္းအေရအတြက္ႏွင့္ စာလွ်င္ အရမ္းနဲပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တကၠသိုလ္ကေပးလိုက္ေသာ ပညာမွာ ဘြဲ႔ရအမ်ားစုအတြက္ အသံုးမတည့္သလို ျဖစ္ေနပါသည္။ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုအတြက္ ေငြကုန္၊ အခ်ိန္ကုန္ခံ ေက်ာင္းတတ္ျခင္းက အၿမီးတပ္လို႔ရ႐ံု၊ ဘြဲ႔ဓါတ္ပံု႐ိုက္လို႔ရ႐ံု ေလာက္သာျဖစ္ေနတယ္လို႔ ထင္ပါသည္။
ဘြဲ႔ရပုဂၢိဳလ္အမ်ားအတြက္ တကၠသိုလ္က ေပးလိုက္ေသာ ပညာဟာ အသံုးမ၀င္သလိုျဖစ္လာရင္ တကၠသိုလ္ရွိေနျခင္းကပင္ အဓိပၸါယ္မရွိနိုင္ေတာ့ဟုထင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ေက်ာင္းသားအမ်ားစုတတ္ေသာ ၀ိဇၨာ၊ သိပၸံ တကၠသိုလ္ႀကီးမ်ားကို ေစ်းကြက္၀င္သည့္ ပညာေတြေပးနိုင္ေသာ ေက်ာင္းႀကီးေတြအျဖစ္ ေျပာင္လဲေပးလိုက္နိုင္ရင္ပိုေကာင္းလိမၼည္ဟု ထင္ပါသည္။ ေက်ာင္းဆင္းအမ်ားစု က်င္လည္ရမယ့္ ဘ၀ေတြျဖစ္သည့္ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ေမြးျမဴေရး၊ ေရာင္း၀ယ္ေရး၊ အလုပ္ရွင္ အလုပ္သမား ဆက္ဆံေရး ဆိုင္ရာ အသိပညာတို႔ကို ေပးလိုက္နိုင္ရင္ (ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ လက္ေတြ႔ဘ၀မွာ ပိုမိုအသံုးတဲ့နိုင္တာမို႔) ပိုမိုတိုးတတ္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုျဖစ္လာနိုင္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲလိုအေျပာင္းအလဲ ေတြလုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ လက္ရွိသံုးစြဲေနတဲ့ ဌာနတို႔ ဘြဲ႔တို႔ရဲ႕ အမည္ေတြေျပာင္းလဲသြားနိုင္ပါတယ္။
ဒီေန႔ေခတ္ ကမၻာေပၚမွာ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ေမြးျမဴေရး စနစ္ေတြ အရမ္းကိုျမင့္ေနပါၿပီ။ ျမန္မာနိုင္ငံဟာ စိုက္ပ်ိဳးေရး နိုင္ငံျဖစ္ေပမယ့္ (ေတာင္သူလယ္သမားတို႔ တတ္ေျမာက္ထားတဲ့) စိုက္ပ်ိဳးေရး နည္းပညာဟာ မိ႐ိုးဖလာအဆင့္ ထက္မသာေသးဘူးထင္ပါတယ္။ ေရဆင္းတကၠသိုလ္ အေျခအေနေတာ့ မသိပါ။ ေက်းလက္ေနလူဦးေရ အရမ္းမ်ားျပားေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံအေနနဲ႔ စိုက္ပ်ိဳး၊ ေမြးျမဴေရး နည္းပညာ နိမ့္က်မႈကို လစ္လ်ဴ႐ႈၿပီး အဆင့္ျမင့္သိပၸံပညာ ေနာက္ကို လိုက္ေနျခင္းကေတာ့ ပုဆိုးဖင္ေပါက္ကို မဖါပဲ ပလက္တီနန္ဆြဲႀကိဳး ၀ယ္လိုသူနဲ႔တူေနပါတယ္။ အဲဒီဆြဲႀကိဳးႀကီးအမွန္တကယ္ ၀ယ္နိုင္ရင္ေတာင္ မတင့္တယ္နိုင္ေသးပါ။